BİR AŞK ÖYKÜSÜ

BİR AŞK ÖYKÜSÜ “EUGENIY ONEGIN OPERASI”
Tchaikovsky’nin 1877 yılında bestelediği “Eugeniy Onegin Operası” çok sevildi. Birçok Avrupa ülkesinde sahneye koyuldu.Daha sonra ülkemizde de sahnelendi.
Şehir yaşamından sıkılıp bir taşra kentine gezmeye gelen, asil, gururlu Onegin ile duygulu, güzel Tatyana’nın aşkı işte böyle başladı.
Ancak ben merkezci yapısıyla Onegin, arada bir düelloya çağrılıp arkadaşını öldürmek zorunda kalınca kaçmaktan başka ne yapabilirdi ki?
Onegin’in Tatyana’yı reddi:
Ben mutluluk için doğmadığımı anlıyorum.
Bu duygu artık bana yabancı.
Bunu giderme çabaların boşuna.
Artık seni sevdiğimi söyleyemem.
Belki bunları okurken ağlayacaksın,
Ancak bu göz yaşlarının kalbime dokunmayacağını bil.
Şunu düşün: Seninle benim nasıl bir geleceğimiz olabilir ki?
Yıllar geçmiş ikisinin yaşamında pek çok şey değişmiştir. Örneğin artık eski, insanlara tepeden bakan, değişiklik peşinde koşan Onegin değildir. Düelloda arkadaşını öldürmesi olayından sonra sürekli herşeyden kaçış içindedir. Zamanla kafasında tek şey netleşir. O da kendisine olan perişan aşkıyla başbaşa bırakıp reddettiği Tatyana’dır. Yıllar sonra Prens Gremin’in verdiği partide, Prensle evlenmiş olan Tatyana ile karşılaşır. Onun, eskiden aramadığı, eksikliğini duymadığı sevgisine şimdi muhtaç olduğunu anlar. Ne var ki yıllar sonra koşullar değişmiş, Tatyana kendisine gerçekçi bir yaşam kurmuştur. Reddetme sırası Tatayana’dadır artık.
Tatyana’nın Onegin’i reddi:
Onegin, o eski günlerde ben daha genç güzeldim.
Ve seni seviyordum. Ne oldu? Senin kalbinde ne buldum?
Cevabın ne oldu? Yalnızca duygusuzluk, kalabalık.
Bu doğru değil mi?
Basit bir taşra kızını sevmek ha!
Bu senin için hiç ilginç birşey değildi.
Ve şimdi, Tanrım.
Senin soğuk ifadeni ve bana attığın nutku hatırlarken, kanım çekiliyor.
O kötü geçen günlerden seni sorumlu tutmuyorum.
Geçen gün bana gösterdiğin asilce davranışla, beni onurlandırdın kalpten teşekkürler.
Mutluluk belki şimdi çok mümkün ve çok yakınımızda.
Ne yazık ki artık çok geç.
Çünkü benim kaderim belirlenmiş.
Yaşam biçimim kararlaştırılmış.
Sen de öyle yapmalısın.
Yaşam biçimini belirlemelisin.
Bu sözler ünlü Rus şairi Puşkin’in kaleminden Tatyana için dökülmüştü. Aynı zamanda Tchaikovsky’nin duygulu öğrencisinin büyük aşkının etkisinde kalmasına ve onunla evlenmesine de yol açtı...